P8 #คุณกระต่ายของจีมิน nc;cut

 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ sex sm gif


#คุณกระต่ายของจีมิน

N C – C U T
P . E I G H T


                “มะ ไม่!”

                เสียงร้องท้วงเบาหวิวเมื่อจู่เข็มขัดเงาถูกกระชากหลุดออกทันที จีมินถูกต้อนเข้าไปลึกติดกำแพงจนคิดว่าคงไม่มีสายตาไหนละผ่านมาทางนี้แน่นอน มือร้อนสอดเข้ากางเกงยังบั้นท้ายนิ่ม บีบเค้นทำเอาร่างกายเล็กเกร็งไปหมด เป็นครั้งที่สองแล้วที่อีกฝ่ายคุกคามร่างกายและจิตใจของคนตัวเล็ก ล้วนมีแต่ความรุนแรงและความเจ็บปวดที่ทรมาณ

                ริมฝีปากอิ่มอ้าค้างพร้อมกับส่งเสียงเล็กลอดออกเล็กน้อย นั่นทำให้คุณกระต่ายรู้สึกอยากเข้าไปปิดปากแรงๆ แต่เพราะหน้ากากเอกลักษณ์มันปิดกั้นไว้ จึงได้ลงแรงไปที่อื่นแทน

                และดูมันน่าจะคุ้มกว่าด้วย

                ดวงตาคมเหลือบเห็นอะไรบางอย่างที่กำลังนูนอยู่ภายใต้กางเกงรัดหรูนั่น จีมินยังคงเป็นเด็กน้อยอ่อนไหวต่ออารมณ์อยู่เสมอ เอ็นอุ่นน้อยถูกควักออกมาด้วยมือแกร่ง นั่นทำให้ใบหน้าแดงแจ๋ต้องหันหนีด้วยความอาย แต่ก็เพราะเสียงทุ้มดังขึ้นข้างใบหูทำให้ต้องหันมามองอีกฝ่ายอย่างช่วยไม่ได้

                “จีมินอา..”

                “...”

                “ไหนลองเล่นให้พี่ดูก่อนซิ ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีเลยนะ”

                จีมินเกลียดการช่วยตัวเองต่อหน้าสายตาของใครอีกคน ใครมันจะชอบสำเร็จความใคร่ในที่ที่ไม่เป็นส่วนตัวบ้างล่ะ แต่ตอนนี้จีมินกำลังอยู่ข้างหน้าฆาตกรขึ้นชื่อ เสียงบังคับน่ากลัวและท่าทางที่ไม่น่าไว้ใจ จีมินไม่มีทางรู้เลยว่าอีกฝ่ายกำลังคิดเล่นอะไร ทำเพียงแต่ทำตามความต้องการของอีกฝ่าย

                “เร็วเข้าซี่... จีมินอา”

                ดวงตาคลอน้ำใสหลุบต่ำลงมองของตัวเองที่กำลังชี้โด่ง ความคับคลั่งความต้องการภายในบ่งบอกจากลักษณะได้เป็นอย่างดี มือเล็กกอบกุมเอ็นร้อนของตัวเองก่อนจะค่อยๆ ขยับขึ้นลงอย่างเชื่องช้า ขาเล็กสั่นจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ ซี้ดปากเล็กน้อยเมื่อตัวเองขยับขึ้นลงตรงจังหวะพอใจ ความคิดในหัวขาวโพลน ความร้อนรุ่มภายในเป็นตัวบังคับกายเล็กให้ทำตามต้องการเพียงเท่านั้น

                “อ้ะ!”

                มือเล็กถูกกอบกุมด้วยมือแกร่งอีกที สร้างความตกใจให้กับคนที่กำลังเคลิ้ม ใบหน้าหวานแดงซ่านเมื่ออีกฝ่ายเป็นผู้ควบคุมจังหวะของเขาเอง และจีมินก็พบว่ามันแปลกใหม่และรุนแรงมาก ทำเอาจีมินกลั้นหายใจไปชั่วครู่

                เขาหัวเราะกับท่าทีเด็กน้อยที่พบเจอสิ่งแปลกใหม่ที่ตื่นเต้นแต่สิ่งนั้นมันกลับน่ากลัวเกินกว่าที่จะเข้าไปสัมผัส แต่ตอนนี้มือเล็กๆ นั่นกำลังถูกบังคับให้กระทำ ไม่อยากจะเรียกว่ามันขืนใจเพราะดูจากสีหน้า คุณกระต่ายก็รู้ว่าเหยื่อตัวน้อยกำลังรู้สึกดี

                จีมินร้องผวาเมื่อจู่ๆ อีกฝ่ายก็ใช้มือข้างหนึ่งเลื่อนมาขย้ำบั้นท้ายกลมนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว ดวงตาหวานช้อนสบกับดวงตาลมโตบนหน้ากากหลอน ก่อนจะหลุบตาต่ำเมื่อรู้สึกตัวเองกำลังใกล้จะแตะปลายทางแล้วพร้อมกับปากอิ่มพึมพำเสียงแผ่วอยู่กับตัวเอง

                “อ๊า— อึก.. สะ.. เสร็จแล้ว”

                รู้สึกว่าชุดที่ใส่มาในงานคืนนี้มันเละเทะแทบจะหมดแล้ว น้ำขาวขุ่นที่ถูกปล่อยออกมาถูกละเลงเล่นโดยนิ้วเรียวของคุณกระต่าย ราวกับว่าเขากำลังพิจารณาอะไรบางอย่างที่น่าพอใจท่ามกลางเสียงหอบหายใจรุนแรงและร่างเล็กที่ทรุดลงกับพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน มือเล็กดึงหน้ากากราตรีเพราะเริ่มรู้สึกถึงใบหน้าที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ ไม่ทันไรใบหน้าสวยถูกเชิดขึ้นบังคับให้มองหน้ากากพลาสติกตรงหน้า อยากจะกระชากหน้ากากนั่นออกมาเหลือเกินแต่ว่าตอนนี้มันกลับไม่มีเรี่ยวแรงเหลือเลย

                “เหนื่อยหรือยังครับหืม?”

                “แฮ่ก..”

                “เธอเก่งมากเลยนะที่เล่นเกมนี้จบ แต่ว่า...”

                “...”

                “เกมของพี่มันยังไม่จบ”

                “อ้ะ! จะทำอะไร!”

                โชคดีที่เสียงข้างนอกมันดังและค่อนข้างวุ่นวายประจวบเหมาะกับเสียงหวานที่ตะโกนร้องอย่างตกใจ ร่างเล็กถูกผลักติดกำแพงพร้อมกับร่างใหญ่เข้าคร่อมทับกันไว้ไม่ให้คนใต้ร่างหนีไปไหน จีมินภาวนาอ้อนวอนต่อพระเจ้าในใจ สถานการณ์ตอนนี้มันน่ากลัวเหลือเกิน กระทั่งดวงตาคู่สวยมีหยดน้ำใสไหลออกมาอย่างน่าสงสาร

                “โอ๋ๆ อย่าร้องสิครับเด็กน้อย”

                “ฮึก... อึก”

                “มันก็แค่เจ็บนิดเดียวเอง มาเล่นกันเถอะนะครับ”

                ทันทีที่กล่าวจบ นิ้วเรียวนิ้วเดิมสอดเข้าใต้กางเกงผ้าเนื้อดี ไปยังชั้นในและเกี่ยวทั้งหมดลงทีเดียว เผยให้เห็นแกนกายที่เริ่มจะผงาดอีกครั้ง แต่คุณกระต่ายกลับไม่ได้สนใจตรงนั้นแม้แต่น้อย

                “มะ.. ไม่ ยะ.. อย่าทำตรงนั้นนะ ได้โปรด”

                เมื่อจีมินเห็นแบบนั้นจึงร้องเสียงสั่น ก้านนิ้วยาวกำลังสัมผัสช่องทางด้านหลังสีสดเป็นการทักทาย คนตัวเล็กจิกเล็บลงกับลาดไหล่เกร็งระบายความเสียงซ่าน ทั้งนวดคลึงและกดเข้าราวกับว่าอยากจะเข้าสอดใส่เต็มที

                เป็นอีกครั้งที่เสียงหวานร้องลั่น นิ้วเรียวสอดใส่เข้าช่องทางทันทีโดยไม่มีการเบิกทางก่อน ความแน่นคับภายในทำให้คุณกระต่ายส่งเสียงคำรามออกมาเบาๆ แต่ก็ยังดันนิ้วเข้าไปจนสุด เลือดที่ค่อยๆ ไหลสวนมาจากช่องทางทำให้รู้ว่ามันเป็นครั้งแรกของคนตัวเล็กแน่นอน นั่นก็ทำให้คุณกระต่ายรู้สึกพอใจเป็นอย่างดี

                “ร้องออกมาสิครับที่รัก”

                เสียงอู้อี้กระซิบชิดใบหูพร้อมกับจังหวะกระแทกเข้ามาอย่างไม่ลดละ แม้จีมินพยายามที่จะกลั้นเสียงเอาไว้ทุกครั้งที่อีกฝ่ายตั้งใจขยับเข้ากระทบจุดกระสันมันทำให้จีมินเผลอร้องเสียงหลงออกมาเกือบทุกที

                เพียงแค่นิ้วมันก็แทบจะทำให้จีมินหมดสภาพไปแล้ว แกนกายเล็กปลดปล่อยน้ำกามขาวขุ่นออกมาอีกครั้ง เป็นสัญญาณของความโล่งอก จีมินทิ้งตัวซบใบหน้าลงบนเสื้อสูทเนื้อผ้าชั้นดีโดยไม่ได้สนใจแล้วว่าคนตรงหน้านั่นเป็นใคร

                “เฮือก! จะทำ—”

                ร่างเล็กลอยหวืดด้วยแรงยกมหาศาล ท่อนล่างเปลือยเปล่าเสียดสีไปกับช่วงสีข้างของคนร่างสูง เสียงปลดตะขอดังขึ้น จึงรู้ทันทีตอนนี้คงเนจุดพีคของเกมนี้แล้ว จีมินน้ำตาไหลพรากด้วยความกลัว ท่อนแขนแข็งแรงข้างหนึ่งยึดสะโพกประคองเอวไว้แน่นจนคนตัวเล็กไม่สามารถขยับขาสั่นๆ ของตัวเองได้

                “อย่าพึ่งเกมโอเว่อร์นะครับ มันเพิ่งเริ่มความสนุกตรงนี้เท่านั้นเอง”

                สวบ!

                “อ๊า—! มะ.. มันเจ็บ ฮึก”

                เหยื่อตัวน้อยเกร็งตัวแข็งทันทีที่มีสิ่งแปลกปลอมเสียบเข้ามาในตัวเขา จีมินทั้งเจ็บและจุกแต่อย่างไรก็ตามก็ไม่สามารถขัดขืนได้ เรียวขาตวัดเกี่ยวแน่นกับสะโพกสอบที่เริ่มจังหวะขยับ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วพร้อมกับความเจ็บแสบของช่องทางที่ฉีกขาด

                ร่างสูงครางเสียงต่ำยามดันกายเข้าจนสุดความยาวพลางหัวเราะเบาๆ กับเด็กน้อยที่ผวาและเกร็งจนช่องทางมันตอดรัดกายเขาแทบจุก แต่ใช่ว่าคุณกระต่ายจะสนใจมัน ตอนนี้เขาสนใจเพียงแค่เสียงครางหวานๆ และเสียงสะอื้นอันไพเราะของปาร์คจีมืนเพียงเท่านั้น

            “เราจะขอหยุดการประมูลเพียงเท่านี้ก่อนนะครับทุกท่าน ขอเชิญทุกท่ายพักผ่อนตามอัธยาศัยก่อนที่จะเริ่มการประมูลสินค้ารายต่อไปนะครับ”

                จีมินเบิกตากว้างเพราะการพักประมูลคือการที่ผู้คนจะกระจายไปทั่วทุกมุมของห้องโถงใหญ่ นั่นก็ยิ่งทำให้มีใครบางคนสามารถได้ยินเสียงร้องของเขาด้วยเช่นกัน ถึงจะอยากร้องออกไปก็ตามแต่คุณกระต่ายต้องทำให้เขาต้องดังไปตลดทั้งปีแน่ๆ จึงได้แต่คิดเพียงแค่ว่าต้องกลั้นเสียงไม่ให้เผลอหลุดออกไปเท่านั้น

                “อื้ออ!”

                ดูท่าทางฆาตรกรน่ากลัวจะดูออก ความหงุดหงิดเริ่มก่อตัวจึงต้องเร่งจังหวะรุนแรงเข้าไป มือเล็กคว้าหมับที่ปากตัวเอง จีมินกลั้นครางแทบขาดใจ สุดท้ายร่างเล็กถูกพลิกให้หน้าปะทะกับกำแพงเย็น พร้อมกับมือหนาปิดกั้นดวงตาทั้งสองข้างและเสียงกระเซ่าที่กระซิบข้างหูทำให้จีมินผวาไปทั้งร่างกาย

                “ทำตามเกมสิครับคนดี เป็นผู้เล่นจะขัดขืนกฏไม่ได้นะ”

                “อ๊า! อึก!”

            “เสียงอะไรน่ะ?”

                อะไรบางอย่างกัดเข้าบริเวณหลังคอขาว ด้วยความเจ็บทำให้ร่างเล็กร้องลั่นและสะดุ้งสุดตัว จังหวะที่เร็วทำร่างกายขยับไปตามแรงและใบหน้าสวยที่ถูไปมากับผนังกำแพง

                ดูเหมือนคุณกระต่ายคงอยากเต็มทนที่จะกัดเข้าที่เนื้อนิ่ม สุดท้ายจึงถอดหน้ากากออกแต่ฆาตรกรร่างใหญ่ก็ยังเก่งเสมอเรื่องความรอบคอบ มือหนาปิดดวงตาบดบังสายตาคนตัวเล็กจนมืดมิด ไม่แม้แต่ภาพเล็ดลอดสักเล็กน้อยที่จีมินจะสามารถมองเห็นใบหน้าที่แท้จริงของคุณกระต่ายได้

                ลิ้นร้อนละเลงเนื้อนุ่มชิมความหวานจากร่างกายอันหอมหวาน สลับกับการขบกัดสร้างร่องรอยความเป็นเจ้าของเอาไว้ เพียงชั่วพริบตาผิวเนื้อที่ขาวเนียนก็เต็มไปด้วยร่องรอยสีกุหลาบเลือดแทบทุกมุม

                “ไม่มีอะไรหรอก ช่างมันเถอะ”

                “อึก! ฮึก”

                แกนกายใหญ่ยังคงทำหน้าที่ต่อไปเรื่อยๆ เสียงครางกระเส่าดังขึ้นไม่หยุดหย่อน ดูเหมือนว่าจิตใจจะเริ่มทรยศเขาซะแล้ว ทำไมจีมินถึงเริ่มรู้สึกสุขสมไปกับสัมผัสรุนแรงกันนะ มันไม่ได้มีความอ่อนโยนเลยแม้แต่เล็กน้อย เลือดสีสดที่ไหลอาบขาเรียวมาจากช่องทางด้านหลังที่ยังคงถูกกระหน่ำแรงกระแทกอยู่บ่งบอกถึงระดับความรุนแรงที่มีมากแค่ไหน

                “มะ.. ไม่ไหวแล้ว อ๊าา”

                “เด็กน้อยกำลังยอมแพ้พี่เหรอ.. รอก่อนสิ”

                เสียงกระซิบแหบพร่ารวมถึงสติที่ขาวโพลนทำให้จีมินไม่สามารถจับได้เลยว่าอีกฝ่ายเป็นใคร จีมินเผลอหวีดร้องออกมาลั่น เมื่อแก่นกายใหญ่กระแทกเข้าจุดอารมณ์ภายใน จนคุณกระต่ายหัวเราะเสียงเย็น ร่างสูงก็จงใจกดกระแทกเข้าไปหนักๆ ทุกครั้งพร้อมกับเสียงครวญครางดังแทบขาดใจ

                ทำไม.. ทำไมรู้สึกดี

                “อ๊ะ.. อึก”

                จีมินจิกผ่ามือตัวเองพร้อมกับทุบกำปั้นเล็กๆ กับกำแพง ภาพสีขาวตรงหน้าคือปลายทางของเขาและเรี่ยวแรงเริ่มหายไป ด้วยความต้องการภายในที่ครอบงำทำให้ตัวเล็กเผลอรับสัมผัสร้อนแรง มีบ้างที่เผลอเด้งสะโพกกลับไปประจวบเหมาะกับจังหวะที่กระโพกสอบสวนไปพอดีทำเอาแทบจุกไปทั้งร่าง

                ความวูบไหวปั่นป่วนใกล้ถึงที่สิ้นสุด กลับต้องสะดุด เมื่อคนตัวสูงไม่ยอมชักนำให้เขาสู่หนทางแห่งอิสระ...

                “อยากให้มันจบเกมก็ต้องพยายาม..”

                “...”

                “อ้อนวอนพี่เสียงหวานๆ หน่อยสิครับเด็กดี”

                หัวเราะเยาะเย้ยอย่างสมเพชให้กับเขา ราวกับว่าอีกฝ่ายรู้ถึงความรู้สึกภายในร่างกายไปทั่วเลย แม้แต่ความรู้สึกที่ใกล้แตะปลายแสงเขาก็รู้สึกและหยุดมัน เป็นการแกล้งที่แสนทรมาณเหลือเกิน จีมินหอบหายใจเหนื่อย ร่างกายก็สั่นระริกไปหมด แขนแกร่งยังคงแข็งแรงยกคนตัวเล็กไว้ มือร้อนก็บีบเค้นเนื้อนิ่มอย่างสนุกมือ

                “ได้โปรด... ช่วยผมนะครับ..”

                “หืม? สรรพนามแบบนี้มันน่าปล่อยไปหรือไง”

                “คะ.. คุณกระต่ายครับ.. ดะ.. ได้โปรด อ๊า!”

                แกนกายถูกดันเข้าไปจนมิดด้าม สร้างหยดเลือดให้ไหลออกมาจากช่องทางอีกครั้ง ถึงแม้มันจะเริ่มชินกับสัมผัสรุนแรงนี้ หยดน้ำตาเม็ดโตร่วงหล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จีมินกลั้นใจค่อยๆ เปล่งเสียงหวานๆ ของตัวเองออกมา

                “ได้โปรดช่วยจีมินหน่อยฮะ.. ทำจะ.. จีมินแรงเลย อ๊ะ!”

                “เด็กดี”

                อีกฝ่ายสวนกายทันทีที่ได้สิ่งที่น่าพอใจ ก่อนที่คุณกระต่ายจะปรนเปรอร่างกายหอมหวานด้วยความหื่นกระหายและความต้องการของร่างบาง ขยับเข้าออกรวดเร็วสัมผัสทุกพื้นที่ภายในทำเอาจีมินหายใจแทบไม่ทัน มือขาวกรีดระบายความเสียวสั่นเข้าที่กำแพงเย็นแทบเป็นรอย จนสุดท้ายร่างกายก็กระตุกเกร็งปลดปล่อยกามอารมณ์ออกมาได้เสียที

                ขณะเดียวกับคุณกระต่ายสวนเข้าไปจนสุดก่อนจะปลดปล่อยเข้าไปในโพรงช่องทาง แล้วถอนกายออกมาทันทีจนได้ยินเสียงน่าอาย ปล่อยร่างเล็กทรุดตัวซบใบหน้ากับกำแพงอย่างเหนื่อยอ่อน เขาจัดการตัวเองอย่างรวดเร็วรวมถึงหน้ากากประจำตัวกลับมาอยู่ที่เดิม

                เสื้อหรูแพงเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและน้ำเหนียว ปาร์คจีมินหมดสภาพอย่างไร้เรี่ยวแรง เลือดคาวไหลปนมากับน้ำกามของฆาตรกรออกมากจากช่องทางสีช้ำอย่างน่าอาย คุณกระต่ายจ้องมองภาพตรงหน้าราวกับว่าเป็นผลงานศิลปะชิ้นงามของเขา เชานั่งลงก่อนจะคว้าเรือนผมสีเงินชุ่มเหงื่อให้ใบหน้าเชิดมาหา

                “วันนี้ผมสีใหม่สวยดีนะครับ”

                “...”

                “แต่สภาพแบบนี้เธอเหมือนวีนัสตัวน้อยของพี่ หวังว่าพี่จะได้เห็นผลงานแบบนี้อีกนะครับ”



อ่านต่อ #คุณกระต่ายของจีมิน


ความคิดเห็น

บทความที่ได้รับความนิยม